Kada neuspjeli pokušaj renoviranja preraste u novi stambeni prostor sa većom kvadraturom

U duhu savremenog doba, ovaj projekat je započeo kao jedna Instagram priča. Klijent je objavio fotografiju svog ruiniranog stana, raspitujući se da li među svojim pratiocima ima nekog arhitektu koji bi mu mogao pomoći. Sasvim slučajno, ta priča je stigla do Emilijana Dominga, osnivača arhitektonskog studija Bardo, s kojim je dijelio nekoliko zajedničkih prijatelja. Domingo se zainteresovao za projekat i odlučio da stupi u kontakt sa klijentom.

Ono što su projektanti zatekli po dolasku bila je postapokaliptična scena, jer je stan bio u devastiranom stanju, sa krovom koji je počeo da se urušava. Prethodnom intervencijom, ovaj stan (koji je ranije bio krovna terasa) se pokušao spojiti sa stanom koji se nalazio na donjem spratu. Međutim, za vrijeme uklanjanja pregradnih zidova, nije se uzelo u obzir da je stara drvena konstrukcija dotrajala i da je počela da popušta.

Ovo je bilo potrebno realizovati pomoću prohodne rešetkaste konstrukcije, koja je morala biti dovoljno lagana da ne preoptereti postojeću konstrukciju, a istovremeno dovoljno čvrsta da obavlja svoju statičku funkciju. U saradnji sa statičarem, pronašlo se rješenje koje ispunjava oba zahtjeva u vidu izrazito lagane konstrukcije sačinjene od tankih cijevi, sa mnoštvom tačaka oslonca koje su čitavu konstrukciju činile veoma čvrstom. Te tačke oslonca su raspoređene duž cijele površine kako bi se njena ukupna težina ravnomjerno rasporedila.

„Na taj način, dobili smo laganu i efikasnu rešetkastu strukturu koja ne samo da je ojačala konstrukciju, već nam je i omogućila da dobijemo dodatne korisne kvadrate, tako da jedna ili dvije osobe mogu da je koriste kao prostor za odmor ili relaksaciju“, objašnjavaju projektanti.

Rezultat je dodatni prostor u stanu koji iznosi čak 18 m², pri čemu je galerijski nivo vizuelno nezavisan, ali zadržava vezu sa prizemljem. U suštini, cijeli prostor (osim kupatila) je na neki način vizuelno povezan.

 „Kada smo počeli da rješavamo statičke probleme, dvije riječi su usmjerile ostatak projekta, a to je odsustvo težine. Ne znamo zašto, ali bilo je nešto u načinu na koji se držala konstrukcija, odnosno, djelovalo je kao da uopšte nije ni bila podržana, što nas je podsjetilo na zmaja koji lebdi lagano na nebu. Iz te slike su proizašle boje, teksture i ostali materijali koji su na kraju oblikovali projekat", objašnjavaju projektanti iz studija Bardo.

U ovako rekonstruisanom prostoru bilo je važno služiti se bojom i materijalima kako bi se zonirale prostorije. Na gornjem nivou upotrijebljeni su nebeskoplavi i krem tonovi, koji su dodatno naglasili osjećaj prozračnosti i lakoće. Na nivou prizemlja uvedene su intenzivnije nijanse plave, drvene obloge i terakota keramika, što je dodatno naglasilo vizuelne efekte u prostoru koji su mjestimično omekšani toplijim tonovima. Između ta dva nivoa nalaze se reflektujući materijali kao što su ogledala i nerđajući čelik, koji su doprinijeli vizuelnom proširenju prostora, dodatno naglašavajući strukturu koja se uzdiže u vazduhu.

Multifunkcionalna organizacija prostora otvorenog tipa, poput stepenica koje istovremeno služe kao komad namještaja prostor čine dinamičnim i praktičnim. Krajnji rezultat je stan koji poziva na slobodno kretanje i reinterpretaciju prostora u skladu s njegovom upotrebom. Iz krajnje nužde nastao je prostor sa ambijentom koji, iako ležeran i neformalan, nosi tragove industrijske monumentalnosti zahvaljujući novoj, obojenoj rešetkastoj konstrukciji.