Arhitektura ni na nebu ni na zemlji, nego negdje između

Jedna ekskluzivna vila koja se nalazi u Japanu, stopila se sa pejzažom, kombinujući dizajn, luksuz i održivost. U okviru prirodnog rezervata na ostrvu Išigaki, čuveni japanski arhistar Sou Fujimoto realizovao je projekat koji je sasvim usklađen sa njegovim dugogodišnjim vizionarskim pravcem usmjerenim ka beskonačnim mogućnostima ostvarivanja hibridnih formi. To se odnosi na odnos između arhitekture i pejzaža kako u perceptivnom, tako i u funkcionalnom smislu. 

Objekat, djelimično ukopan u teren, uzdiže se i pruža prema obali, u stambenoj zoni koji, kroz široke zakrivljene staklene površine, ima vizure ka moru sa jedne strane, i ka kružnom atrijumu s druge. Taj prostor predstavlja svojevrsnu „međuzonu”, koja lebdi između eksterijera i enterijera, u neprestanom ritmu fluidnog prostora.

Centralnu poziciju u prostoru zauzima dnevni blok, koji se direktno otvara ka „beskonačnom“ bazenu koji gotovo da se stapa sa morskim horizontom. Ovo predstavlja vrlo pažljivo osmišljen „prednji kadar“ namijenjen uživanju u pogledu na talase i zalaske sunca. Uz otvoreni dnevni blok, nalazi se niz od četiri spavaće sobe koje mogu da ugoste do deset osoba, svaka uokvirena staklenim panelima pune visine. Na donjem nivou, nalazi se sauna u kojoj se prirodna svjetlost filtrira kroz vodenu površinu gornjeg nivoa, stvarajući utisak boravka pod vodom. 

U enterijeru, prirodni materijali sa završnom obradom u zemljanim tonovima i pažljivo odabran namještaj oblikuju prostore jednostavnog, ali toplog i umirujućeg karaktera.

Zelena krovna površina sa autohtonim vrstama trave i biljaka integriše građevinu u prirodno okruženje, demonstrirajući visoke performanse u pogledu energetske efikasnosti i mikroklimatskog komfora. Zahvaljujući adekvatnoj termičkoj izolaciji, kao i mehanizmu za smanjenje površinskog oticanja kišnice i razvojnom podsticanju lokalnog biodiverziteta, krovna konstrukcija igra ključnu ulogu u unaprjeđenju ekoloških karakteristika objekta.