Drugačiji luksuz

Danski arhitektonski studio BIG (Bjarke Ingels Group) završio je svoje prve izgrađene objekte u Japanu, donoseći prepoznatljiv, savremeni potpis u jedan od najpoetičnijih pejzaža u zemlji. Na udaljenom ostrvu Sagishima, u arhipelagu koji izlazi na mirne površine mora Seto, nastao je kompleks Not A Hotel Setouchi: tri vile od nabijene zemlje, uz restoran-paviljon i pristup privatnoj plaži. Projekat je smješten na prostranoj obalnoj parceli od 30.000 kvadratnih metara, a ideja je bila jasna: oblikovati arhitekturu koja se ne nameće, već nastavlja prirodne linije terena.

U BIG-u objašnjavaju da su objekti projektovani kao “produžeci dramatične topografije”, kako bi posjetioci dobili neprekinute poglede na zelenilo, brda i horizont mora. Osnivač studija Bjarke Ingels istakao je da je riječ o prvom realizovanom BIG projektu u Japanu, kulturi koja je snažno uticala na njegovo razumijevanje arhitekture. Sagishima mu, kaže, djeluje poput japanske pejzažne slike: strma, valovita brda pod bujnom vegetacijom izranjaju iz tišine mora, pa su i paviljoni zamišljeni da nastave te oblike. Koncept se oslanja na dvojnost: domovi su, s jedne strane, otvoreni i “ekstrovertni” poput nastanjenih vidikovaca, a s druge, njihovi uzdužni zidovi ocrtavaju privatne, zaštićene prostore, otvorene samo prema nebu.

Materijalni pristup dodatno pojačava vezu s mjestom. Zemlja korišćena za izgradnju četvorosobnih vila uzeta je direktno sa lokacije, dok je njihovo postavljanje uz brdo zamišljeno tako da se “uvijaju” poput trake. Takvo pozicioniranje čini da objekti djeluju kao dio pejzaža, ali istovremeno obezbjeđuje da svaka vila odgovori vlastitoj tački na terenu i pogledu koji joj pripada. Najviša vila, nazvana 360, oblikovana je kao prsten koji obuhvata privatno dvorište i koristi panoramu kao glavnu temu prostora. Centralna vila 270 otvara se ka moru u rasponu od 270 stepeni, uz saunu i ležaljke oko bazena raspoređene poput “plutajućih ostrva”. Najbliža vodi, vila 180, prati liniju obale zakrivljenom formom i u svom unutrašnjem dvorištu uvodi staze obrasle mahovinom.

Partner studija BIG Leon Rost opisuje kako je arhitektura nastajala iz iskustva hodanja: pri prvom obilasku ostrva, tim je pratio terasaste konture terena, uvijek se vraćajući horizontu. “Ta šetnja je ispisala arhitekturu”, kaže Rost, objašnjavajući da su koraci uz padinu postali krive linije vila, a duge fasade se otvorile da uhvate panoramu mora.

Unutrašnjost je zamišljena kao jedan veliki, protočan prostor. Vile su opremljene tradicionalnim japanskim kadama, grijanim infinity bazenima i smirujućim paletama boja, pa cijeli kompleks cilja na mirno, gotovo meditativno iskustvo boravka. BIG-ov saradnik Ryohei Koike projekt vidi kao rijetko uspješan spoj danske dizajnerske filozofije, japanske tradicije i savremene japanske preciznosti gradnje. Not A Hotel Setouchi tako postaje više od luksuznog odmorišta: to je pokazna vježba kako arhitektura može istovremeno biti i hrabra i tiha, moderna i ukorijenjena, otvorena prema pejzažu, ali i pažljivo skrojena za privatnost.