Forma koja nastaje iz saniranog tla

Proizvodno poslovna zgrada u Dubrovčanu, naselju sjeverozapadno od Zagreba, predstavlja odgovor na situaciju koja je postala tipična za rubna naselja u tranziciji: prostor koji se nekontrolisano transformiše iz ruralnog u poslovno-industrijsko okruženje. Studio MVA / Mikelić Vreš Arhitekti polazi od činjenice da je teren nekadašnje divlje deponije građevinskog otpada, pa sam akt sanacije postaje polazište za projektantsku strategiju, a ne samo tehničku intervenciju.

Tri vještačka brežuljka, oblikovana prema prirodnom padu terena, formiraju novu topografiju koja istovremeno definiše pješačke pristupe, centralni prostor i zoniranje programa. Tehničke, proizvodne i zajedničke namjene smještene su unutar brežuljaka i orijentisane prema pješačkoj stazi koja ih povezuje. Ovakav pristup zemljištu nije naivan ekološki gest, već funkcionalna odluka: brežuljci služe kao trodimenzionalni organizatori programa, čime se izbjegava klasična podjela na zone i dobija prostor koji svoju logiku izvlači iz same morfologije terena.

Na tom nestabilnom kontekstu usidren je horizontalni disk, jednostavan jednospratan volumen kvadratne osnove, organizovan oko centralnog kružnog atrijuma. Atrijum ovdje nije dekorativni element, već generativni princip: kao fokusna tačka i enterijera i eksterijera, on briše granicu između zatvorenog i otvorenog, uvlačeći okolni pejzaž u unutrašnjost zgrade i stvarajući neočekivane prostorne sekvence. Kontinuirani pejzaž koji se proteže ispod zgrade dodatno pojačava taj efekat, pa se objekat čita više kao lebdeća platforma nego kao konvencionalna građevina.

Enterijer diska koncipiran je kao dinamično, horizontalno radno okruženje. Duž spoljašnje fasade raspoređene su zatvorene kancelarije s ugaonim salama za sastanke i nišama za grupni rad, dok se centralni prostor otvara prema pejzažu. Oko atrijuma organizovani su prijemni prostor, hot desk radne stanice, kružna prezentaciona sala i mali auditorijum koji se spušta prema multifunkcionalnom zajedničkom prostoru i terasi u suterenu. Spiralno stepenište povezuje taj nivo s krovnim paviljonom, terasom i trkačkom stazom. Kroz slijed planova i transparentnih površina, studio MVA ostvaruje intenzivan kontakt korisnika s vanjskim prostorom, ali bez gubitka funkcionalne diferencijacije među programima.

Konstruktivni sistem je jasan i disciplinovan: dvije prednapregnute betonske ploče povezane su perifernim V-stubovima, četiri armiranobetonska jezgra i slobodno pozicioniranim grupama kosih stubova. Veliki rasponi omogućavaju fleksibilnu organizaciju prostora laganim, nenosivim i demontažnim pregradama, što je posebno važno za proizvodni program koji zahtijeva prilagodljivost.

U cjelini, projekat u Dubrovčanu pokazuje kako se degradiran, naizgled bezvrijedan teren može transformisati u kvalitetno okruženje bez sentimentalnog pristupa „povratku prirodi". Zgrada ne imitira okolni pejzaž, već kreira vlastiti kontekst, istovremeno uspostavljajući dijalog s prirodom i novim industrijskim susjedstvom. Upravo ta sposobnost da se iz ograničenja lokacije izvuče prostorna i programska kompleksnost čini ovaj projekat relevantnim primjerom savremene industrijske arhitekture.